Ik ben een jaar of acht geleden begonnen als technicus bij de vereniging en werd gevraagd of ik ook in het bestuur wilde. Ze zochten nog jonge mensen en het leek mij een leuke uitdaging. De vereniging heeft zo’n twaalf tot vijftien leden. Ons streven is om de vereniging te laten bestaan uit (oud-)inwoners van Bunne en Winde. En dat lukt gelukkig nog steeds. De laatste jaren zijn we bezig met kindertoneel; ze voeren tijdens onze voorstelling zelf een stukje op. Kinderen vanaf een jaar of acht kunnen zo alvast met toneel kennismaken. Er is een hoog gehalte van ‘ons kent ons’; hele families spelen met elkaar bij de vereniging. Laatst zei een oud-speler, die meer dan veertig jaar bij ons speelde, dat er echt een familiegevoel bij de vereniging heerst. Dat is echt zo.
De vereniging gaat komend jaar wel verhuizen. Voorheen traden we altijd op in de Melkfabriek in Bunne, maar die is verkocht. Vanaf volgend jaar treden we op in Café Hoving in Donderen. Daar worden we zeer gastvrij ontvangen, daar zijn we heel blij mee.
Mensen die overwegen om mee te spelen, vragen weleens: wat zijn de verwachtingen? Dat is eigenlijk heel simpel: ken je tekst en maak lol. We spelen zonder souffleur; er wordt dus wel wat van de spelers verwacht. In september beginnen we met repeteren; we zijn er samen dus best een poos mee bezig. We willen dan ook wel echt een mooie show neerzetten. Wanneer dat lukt, en we hebben vier avonden een zaal vol mensen vermaakt, dat geeft een kick. Komend jaar vindt het optreden plaats in het eerste weekend van februari; dan spelen we twee voorstellingen. Ik heb nog geen idee wat we gaan spelen; momenteel is de leescommissie druk bezig met een geschikt stuk uitzoeken. Bunne is een klein dorpje, maar het is een hele hechte gemeenschap. Daar draagt het bloeiende verenigingsleven aan bij. Ik vind het mooi om daar ook mijn steentje aan bij te dragen.’
(Bron: de Krant van Tynaarlo ‘De Man met de Hamer’, d.d. 09-06-2026)
