Soms kan het gek lopen. Als kleine jongen stak Sander regelmatig diagonaal de straat over om het geitenhok uit te mesten voor zijn overbuurvrouw verderop aan het einde van het dorp. Nu, vanaf 27 april 2026, is hij uitgerekend op deze plek – op precies 350 meter van zijn ouderlijk huis – zijn eerste eigen honk ingetrokken. En letterlijk vanaf de overdracht 2 februari 2026 is hij voortvarend van start gegaan om er zijn eigen stekkie van te maken. ’s Ochtend bij de notaris, tussen de middag een broodje pindakaas, ’s middags de tuin in om het eerste onkruid te verwijderen: Sander houdt bepaald niet van halve maatregelen.

Inmiddels is hij een mooi eind op weg hier zijn eigen plek te creëren. Terwijl we met hem door de tuin lopen, vertelt hij hoeveel karren vol hij achter de trekker naar het paasvuur heeft gebracht. Het moet het afgelopen jaar wel een spectaculair groot vuur zijn geweest. Hij vraagt of we nog ideeën hebben voor een heg (zonder stekels!). Helaas moeten wij hierop het antwoord schuldig blijven. Al vertellende wordt duidelijk dat er in en om het huis van alles is aangepakt of opnieuw is aangelegd. Volgens ons een hele klus, voor Sander gewoon “even” doen. Want hij draait er zijn twee rechterhanden niet voor om. Sterker nog: hij doet het liefst alles zelf. Een echte planning voor de verbouwing heeft hij niet. Het gaat zoals het gaat, al moet er wel een beetje vooruitgang te zien zijn. Binnenkort ‘even’ het schuurtje afmaken, daarna ‘even’ de schouw binnen. En, oh ja,  eigenlijk moet er ook ‘even’ een nieuwe keuken in. En als hij beneden klaar is, dan wil hij boven ook ‘even’ aanpakken. Volgend voorjaar staat een nieuw dak op het programma – mét nieuwe isolatie en een mooie dakkapel. Laat Sander maar schuiven!

Sander werd zo’n 30 jaar geleden geboren als helft van een twee-eiige tweeling. Met zijn zus Nadine groeide hij op in Bunne en samen gingen ze in Eelde naar de Daltonschool. Daarna volgde de MAVO op het Maartenscollege, en vervolgens door naar het MBO, waar hij koos hij voor middenkader engineering, richting elektronica. Een goede keuze, want als een van de weinigen vond hij werk op zijn eigen vakgebied en is hij nog steeds met veel plezier actief in die wereld. Al jaren werkt hij bij Chubb, bij velen bekend van de brandblussers en bij nog meer vast ook wel bekend van het witte busje dat regelmatig door Bunne en Winde rijdt. Maar Chubb doet meer. Sander houdt zich bezig met elektronische beveiliging. Hij plaatst apparatuur voor inbraakbeveiliging, toegangscontrole met pasjes en druppels en camerasystemen, trekt kabels, programmeert software, test systemen en is daarmee eigenlijk verantwoordelijk voor het hele pakket.

Zijn werkgebied is vooral Noord‑Nederland, maar als manusje van alles gaat hij gemiddeld drie tot vier keer per jaar ook naar het buitenland. Soms voor één week, soms voor drie. Zo kwam hij al in Israël, Canada, Zuid‑Soedan en Wit‑Rusland. Een leuk onderdeel van het werk, want als de situatie in het land én de beschikbare tijd het toelaten, laat hij de kans niet voorbij gaan mooie toeristische uitstapjes te maken.

In zijn vrije tijd houdt Sander zich graag bezig met paarden. Als kind reed hij veel paard en deed hij mee aan wedstrijden. Later ging hij thuis ook paarden beleren, maar door werk en andere bezigheden komt hij daar nu minder aan toe. Wat hij wél nog doet, is meehelpen bij paardenkeuringen en -veilingen. Het is zijn taak namens paardenhouders die dat zelf niet kunnen 160 meter met een paard aan de teugels door een bak te rennen en aan allerlei gegadigden te showen. Zolang het paard niet verkocht is of afgehamerd wordt, blijft Sander rondjes rennen – en dat kan soms best even duren.

In het dorp kom je Sander ook regelmatig tegen. Hij helpt mee bij het klusteam in en rond de Hardenstee en is actief bij toneelvereniging ’t Ontluikend Bloempje. Hij begon daar achter de knoppen voor licht en geluid, maar stond twee jaar geleden voor het eerst zelf op het toneel. Daarnaast zit hij in het bestuur als secretaris, dus er komt nog wat extra vrijwilligerswerk bij.

Een ding is duidelijk: Sander is als honkvast manusje van alles een talent dat hopelijk met zijn eigen plekje aan de Donderenseweg nog lang voor het dorp behouden blijft!